Środa, 30 lipca 2014, data aktualizacji serwisu: 30.07.2014
Biuletyn Informacji Publicznej MSW
Menu przedmiotowe
Rejestr zmian
Redakcja serwisu
Biuletyn Informacji Publicznej BIP.GOV.PL
Serwis odwiedziło:
24.933.199 osób

2004

Projekt rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia.....2004 r. w sprawie sposobu naliczania i rozliczania opłat za używanie lokali mieszkalnych i opłat pośrednich

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI

z dnia __________________ 2004 r.

w sprawie sposobu naliczania i rozliczania opłat za używanie lokali mieszkalnych i opłat pośrednich.

 

Na podstawie art. 36 ust. 5 w związku z art. 84a ust. 4 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2002 r. Nr 42, poz. 368 z późn. zm.), zarządza się, co następuje:

 

§ 1.

 

Rozporządzenie określa sposób naliczania i rozliczania opłat za używanie lokali mieszkalnych oraz opłat pośrednich uiszczanych przez osoby zamieszkujące w lokalach mieszkalnych, będących własnością Skarbu Państwa w trwałym zarządzie lub administracji Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.

 

§ 2.

 

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

ustawie – należy przez to rozumieć ustawę z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;

Zarządzie – należy przez to rozumieć Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.

 

§ 3.

 

Opłaty za używanie lokali mieszkalnych oraz zaliczkowe stawki opłat pośrednich ustala dyrektor Zarządu.

 

§ 4.

 

Opłatę za używanie 1 m˛ powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego ustala się oddzielnie dla każdego budynku, na podstawie kosztów, o których mowa w art. 1a pkt.12 ustawy poniesionych na utrzymanie nieruchomości w poprzednim roku kalendarzowym, z uwzględnieniem prognozowanego średniorocznego wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych, przyjętego w ustawie budżetowej na dany rok kalendarzowy.

W budynkach wspólnot mieszkaniowych lub spółdzielni, w których sprzedaż lokali mieszkalnych została wstrzymana lub nie jest realizowana dopuszcza się możliwość ustalenia przez dyrektora Zarządu, opłaty za używanie 1 m˛ powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego w wysokości mniejszej niż 3% wartości odtworzeniowej w skali rocznej, określonej na podstawie art.47 ust. 1 pkt 3 ustawy,  jednak nie mniejszej niż stanowi uchwała wspólnoty lub odpowiedniego organu spółdzielni.

 

§ 5.

 

Ustalona opłata za używanie 1 m˛ powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego, podlega bieżącej analizie i w razie potrzeby odpowiedniej korekcie, dokonywanej nie częściej niż co 6 miesięcy.

Jeżeli suma opłat za używanie lokali mieszkalnych w budynku nie pokrywa rzeczywistych kosztów poniesionych na jego utrzymanie lub przekroczyła te koszty, Dyrektor Zarządu jest zobowiązany odpowiednio zwiększyć lub zmniejszyć opłatę za używanie 1 m˛ powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego w kolejnym okresie. Tak ustalona opłata za używanie lokalu mieszkalnego nie może być wyższa niż 3% wartości odtworzeniowej w skali rocznej, określonej na podstawie art.47 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Dyrektor Zarządu może podwyższyć opłatę za używanie 1 m˛ powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego po uprzednim poinformowaniu o tym użytkowników lokali mieszkalnych najpóźniej na 30 dni przed planowaną zmianą tych opłat.

 

§ 6.

 

Zaliczkowe stawki opłat pośrednich, o których mowa w art. 1a pkt 13 ustawy, ustala się oddzielnie dla każdego budynku, na podstawie rzeczywistych kosztów dostawy do budynku energii cieplnej, elektrycznej, gazu, wody oraz odbioru nieczystości stałych i płynnych, zwanych dalej „mediami”, poniesionych w poprzednim roku kalendarzowym, z uwzględnieniem prognozowanego średniorocznego wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych, przyjętego w ustawie budżetowej na dany rok kalendarzowy.

Ustalone zaliczkowe stawki opłat pośrednich, podlegają bieżącej analizie i w razie potrzeby odpowiedniej korekcie. W przypadku zamian warunków dostaw mediów, mających istotny wpływ na ponoszone z tego tytułu koszty, korekty zaliczkowych stawek opłat pośrednich dokonuje się począwszy od pierwszego dnia  miesiąca kalendarzowego, następującego po dniu wprowadzenia tych zmian przez dostawcę.

Dyrektor Zarządu może podwyższyć zaliczkowe stawki opłat pośrednich po uprzednim poinformowaniu o tym użytkowników lokali mieszkalnych najpóźniej na 7 dni przed planowaną zmianą tych opłat.

 

§ 7.

 

Rozliczenia zaliczkowych opłat pośrednich z tytułu dostawy do lokali mieszkalnych energii cieplnej, wody oraz odprowadzenia nieczystości stałych i płynnych dokonuje się zgodnie z ustawą z dnia 10 kwietnia    1997 r. Prawo energetyczne (Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1966 z późn. zm.3)), ustawą z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (Dz.U. Nr 72, poz. 747 z późn. zm.4)) i ustawą z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. Nr 132, poz. 622 z późn. zm.5)).

Rozliczenia opłat pośrednich wymienionych w ust. 1, dokonuje się w okresach rocznych.

Szczegółowe zasady i sposoby rozliczania kosztów dostawy do lokali mieszkalnych energii cieplnej i wody oraz odprowadzenia ścieków, określają odpowiednio załącznik nr 1 i 2 do rozporządzenia.

 

§ 8.

 

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

 

MINISTER

SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI

 

Załączniki do rozporządzenia

Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia ____________________ (poz. _____)

 

Załącznik Nr 1

 

SZCZEGÓŁOWE ZASADY I SPOSOBY ROZLICZANIA KOSZTÓW DOSTAWY DO LOKALI MIESZKALNYCH ENERGII CIEPLNEJ

 

Postanowienia ogólne:

niniejszy sposób rozliczania energii cieplnej, należy stosować w budynkach mieszkalnych stanowiących w całości za­sób mieszkaniowy Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji;

w budynkach wspólnot mieszkaniowych lub spółdzielni rozliczanie kosz­tów zużycia energii cieplnej powinno mieć miejsce wyłącznie na podstawie prawomocnej uchwały wspólnoty lub odpowiedniego organu spółdzielni określającej warunki i tryb, w jakich będzie dokonywane to rozliczanie;

należy bezwzględnie dążyć do wyposażenia wszystkich budynków mieszkalnych w ukła­dy pomiarowe umożliwiające przeprowadzenie poprawnego rozliczenia, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.).

 

Podział całkowitych kosztów dostawy energii cieplnej do budynku:

całkowite koszty związane z dostawą energii cieplnej do budynku w okresie rozliczeniowym należy podzielić na koszty stałe wynikające z mocy zamó­wionej (suma opłat za moc zamówioną, stałych opłat przesyłowych i opłat abonamentowych), oraz koszty zmienne związane ze zużyciem energii cieplnej (suma wartości energii cieplnej, zmiennych opłat przesyłowych i wartości zużytego nośnika ciepła); podziału kosztów całkowitych na stałe i zmienne należy dokonać w oparciu o faktury zakupu energii cieplnej od przedsiębiorstwa energe­tycznego;

koszty stałe należy podzielić na koszty stałe związane z centralnym ogrze­waniem oraz koszty stałe związane z przygotowaniem ciepłej wody użyt­kowej; podstawę podziału stanowi współczynnik wynikający ze stosunku mocy zamówionej na potrzeby centralnego ogrzewania i mocy zamówionej na potrzeby podgrzania ciepłej wody;

koszty zmienne dzielimy analogicznie jak w pkt 2 przyjmując za pod­stawę podziału współczynnik wynikający ze stosunku ilość energii zużytej na potrzeby centralnego ogrzewania i podgrzania ciepłej wody użytkowej:

w przypadku braku układu pomiarowego pozwalającego zmierzyć oddzielnie ilości energii zużytej na potrzeby centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej, ilość energii cieplnej, która przypada na podgrzanie ciepłej wody użytkowej obliczamy jako iloczyn rzeczywistego zużycia ciepłej wody i ilości energii cieplnej niezbędnej do podgrzania 1 m3 wody zimnej; przy określa­niu ilości energii cieplnej potrzebnej do podgrzania 1 m3 wody nale­ży uwzględniać straty cieplne na instalacji ciepłej wody użytkowej,

ilość energii cieplnej zużytej na potrzeby centralnego ogrzewania w przypadku braku układu pomiarowego pozwalającego na jej zmierzenie wy­znaczamy jako różnicę całkowitego zużycia energii cieplnej i ilości energii cieplnej zużytej na przygotowanie ciepłej wody użytkowej według lit. a.

 

Rozliczanie kosztów stałych:

rozliczanie kosztów stałych związanych z centralnym ogrzewaniem:

z kosztów stałych dotyczących centralnego ogrzewania należy wydzielić część kosztów związanych z ogrzewaniem części wspólnej budynku (klatki schodo­we, korytarze, itp.) zgodnie z zapotrzebowaniem mocy cieplnej; dla budynków, w których nie zostało oddzielnie określone zapotrzebowa­nie mocy cieplnej dla części wspólnej, koszty stałe wydziela się, pro­porcjonalnie do jej powierzchni; w przypadku nie występowania urządzeń grzewczych w części wspólnej budynku należy uwzględnić zjawisko ogrzewania tych pomieszczeń pośrednio z lo­kali mieszkalnych poprzez przegrody stałe,

w przypadku występowania w budynku lokali użytkowych, dla któ­rych nie zostało oddzielnie określone zapotrzebowanie na moc ciepl­ną, należy z kosztów stałych dotyczących centralnego ogrzewania wydzielić część kosz­tów związanych z ogrzewaniem tych lokali proporcjonalnie do ich powierzchni; wydzielone koszty należy podzielić pomiędzy lokale użytkowe proporcjonalnie do ich powierzchni użytkowej,

pozostałą część kosztów stałych związanych z centralnym ogrzewaniem (po odjęciu kosz­tów określonych w lit. a i b) należy rozliczyć na poszczegól­ne lokale mieszkalne proporcjonalnie do ich powierzchni użytkowej.

rozliczanie kosztów stałych związanych z przygotowaniem ciepłej wody użyt­kowej:

z kosztów stałych dotyczących przygotowania ciepłej wody użytkowej należy wy­dzielić część kosztów wynikających ze zużycia ciepłej wody użytkowej do utrzymania części wspólnej nieruchomości (prace porządkowe, remontowe itp.) proporcjonalnie do ustalonej normy zużycia ciepłej wody na powyż­sze cele w odniesieniu do normy zużycia ustalonej dla całego budyn­ku,

w przypadku występowania w budynku mieszkalnym lokali użytko­wych, z kosztów stałych związanych z przygotowaniem ciepłej wody użytkowej nale­ży wydzielić część kosztów przypadających na te lokale analogicznie jak w lit. a.; wydzielone koszty należy podzielić pomiędzy lokale użytkowe proporcjonalnie do normy zużycia ciepłej wody w każdym lokalu,

pozostałą część kosztów stałych związanych z przygotowaniem ciepłej wody użytkowej (po odjęciu kosztów określonych w lit. a i b.) należy podzielić pomiędzy wszystkie lokale mieszkalne, proporcjonalnie do ilości osób zamieszkałych w poszczególnych lokalach.

 

Rozliczenie kosztów zmiennych

rozliczenie kosztów zmiennych związanych ze zużyciem energii cieplnej na potrzeby centralnego ogrzewania:

z kosztów zmiennych związanych z centralnym ogrzewaniem należy wydzielić część kosztów związanych z ogrzewaniem części wspólnej budynku propor­cjonalnie do ilości energii cieplnej zużytej w tym celu,

ilość energii cieplnej zużytej na potrzeby centralnego ogrzewania w części wspólnej bu­dynku wyznaczamy jako różnicę ilości energii cieplnej ustalonej za pomocą ciepłomierza głównego na instalacji centralnego ogrzewania i ilości energii cieplnej zmierzonej przez wszystkie ciepłomierze w lokalach; w przypadku braku pełnego opomiarowania instalacji centralnego ogrzewania ilość ener­gii cieplnej zużytej w części wspólnej budynku należy wyznaczyć proporcjonalnie do jej powierzchni,

pozostałą część kosztów zmiennych związanych z centralnym ogrzewaniem rozliczamy pomiędzy wszystkie lokale mieszkalne i użytkowe proporcjonalnie do ilości energii zużytej w każdym lokalu lub powierzchni całkowitej lokalu (w przypadku lokali nieopomiarowanych lub niewyposażonych w podzielniki kosztów),

rozliczenie kosztów zmiennych związanych z przygotowaniem ciepłej wody użytkowej:

z kosztów zmiennych związanych z przygotowaniem ciepłej wody użytkowej należy wydzielić część kosztów wynikających ze zużycia ciepłej wody w celu utrzymania części wspólnej nieruchomości,

ilość ciepłej wody zużytej do utrzymania części wspólnej budynku można określić jako różnicę zużycia zarejestrowanego przez wodo­mierz główny ciepłej wody użytkowej i zużycia według wskazań wodomierzy ciepłej wody we wszystkich lokalach; w przypadku braku pełnego opomiarowania instalacji ciepłej wody użytkowej powyż­szą ilość należy ustalić opierając się na danych teoretycznych lub normatywach zużycia wody,

pozostałe koszty zmienne związane z przygotowaniem ciepłej wody użytkowej należy rozliczyć pomiędzy wszystkie lokale mieszkalne i użytkowe propor­cjonalnie do ilości ciepłej wody zużytej w danym lokalu.

 

Rozliczenie kosztów energii cieplnej związanych z utrzymaniem części wspólnej nieruchomości:

koszty energii cieplnej związane z utrzymaniem części wspólnej nieruchomo­ści stanowi suma wydzielonych wcześniej kosz­tów stałych i zmiennych dotyczących centralnego ogrzewania i przygotowania ciepłej wody użytkowej dla potrzeb części wspólnej nieruchomości;

koszty, o których mowa w pkt 1, należy rozliczyć pomiędzy wszystkich użytkowników nieruchomości proporcjonalnie do powierzchni użytkowej zajmowanych lokali mieszkalnych i użytkowych.

 

Załącznik Nr 2

 

SZCZEGÓŁOWE ZASADY I SPOSOBY ROZLICZANIA KOSZTÓW

ZBIOROWEGO ZAOPATRZENIA W WODĘ I ZBIOROWEGO ODPROWADZANIA ŚCIEKÓW

Z LOKALI MIESZKALNYCH

 

Postanowienia ogólne:

niniejszy sposób rozliczania kosztów zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków należy stosować w budynkach stanowiących w całości za­soby mieszkaniowe Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji;

w budynkach wspólnot mieszkaniowych lub spółdzielni rozliczanie kosz­tów zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków powinno mieć miejsce wyłącznie na podstawie prawomocnej uchwały wspólnoty lub odpowiedniego organu spółdzielni określającej warunki i tryb w jakich będzie dokonywane to rozliczanie;

należy bezwzględnie dążyć do wyposażenia wszystkich budynków w układy pomiarowe umożliwiające przeprowadzenie poprawnego rozliczenia, zgod­nie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.);

montaż indywidualnych wodomierzy w lokalach mieszkalnych odbywa się za zgodą Dyrektora Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji;

montaż indywidualnych wodomierzy w lokalach w budynkach wspólnot mieszkaniowych lub spółdzielni odbywa się za zgodą zarządu wspólnoty lub odpowiedniego organu spółdzielni;

za przestrzeganie terminu ważności legalizacji i dokonanie procedury po­nownej legalizacji indywidualnych wodomierzy mieszkaniowych, odpowie­dzialny jest właściciel wodomierza zgodnie z obowiązującymi przepisami;

warunki techniczne montażu indywidualnych wodomierzy w lokalach mieszkalnych powinny być zgodne z instrukcją techniczną dla danego typu wodomierza;

odbioru technicznego wodomierzy zamontowanych zgodnie z pkt 4 lub 5 dokonuje upoważniony przez administratora pracownik.

 

Dokonywania odczytów wskazań wodomierzy

odczytu wskazań urządzeń pomiarowych dokonuje osoba upoważniona przez administratora budynku;

odczytów wskazań urządzeń pomiarowych dokonuje się cyklicznie – zgod­nie z przyjętym okresem rozliczeniowym;

użytkownik lokalu mieszkalnego potwierdza pisemnie ilość zużytej wody wynikającej z dokonanego odczytu;

odczytu wskazań wodomierzy dokonuje się każdorazowo po zmianie ceny dostawcy, zmianie najemcy lokalu oraz w przypadku wykupu lokalu;

o terminie przeprowadzenia odczytów użytkowników lokali powiadamia się z 7 – dniowym wyprzedzeniem.

 

Rozliczanie kosztów dostawy zimnej wody i odprowadzania ścieków w loka­lach mieszkalnych:

wielkość zużycia wody w budynku ustala się na podstawie odczytu z wo­domierza głównego zainstalowanego na przyłączu głównym zimnej wody do budyn­ku;

wielkość zużycia wody w lokalach mieszkalnych wyposażonych w indy­widualne wodomierze ustala się jako sumę wskazań wodomierzy zimnej i ciepłej wody zainstalowanych w poszczególnych lokalach; w przypadku braku możliwości dokonania odczytów lub braku waż­ności cechy legalizacyjnej ilość zużycia ustala się na podstawie śred­niego zużycia wody na osobę w budynku;

wielkość zużycia wody przypadająca na lokale mieszkalne nie wyposażone w indywidualne wodomierze ustala się jako różnicę wynikającą ze zużycia wody w budynku, ustalonego na podstawie dokonanego odczytu na wodo­mierzu głównym i sumy wody zużytej w lokalach opomiarowanych, po­mniejszoną o wielkość zużycia wody na cele utrzymania nieruchomości wspólnej; wielkość tę dzieli się na poszczególne lokale mieszkalne propor­cjonalnie do średniorocznej ilości osób w nich zamieszkałych;

koszt wody zużytej w lokalach mieszkalnych ustala się jako:

iloczyn ilości wody zużytej w poszczególnych lokalach i ceny za 1 m3 dostarczonej wody – dla lokali opomiarowanych, l

iloczyn średniego zużycia wody na osobę wynikającego z rozliczenia dokonanego zgodnie z pkt 3 i ceny jednostkowej wody, pomnożony przez ilość osób zamieszkałych w lokalu – dla lokali nieopomiarowanych;

dla lokali użytkowych nie wyposażonych w wodomierze wielkość zużycia wody określona jest w umowie; w przypadku braku takiego zapisu stosuje się przeciętne normy zużycia wody dla poszczególnych grup odbiorców zgodnie z obowiązującymi przepisami;

ilość odprowadzanych ścieków z lokalu równa się sumie zużytej wody zimnej i ciepłej w lokalu określonej na podstawie wskazań urządzeń pomia­rowych, a w przypadku ich braku, ilości wody zużytej ustalonej zgodnie z pkt 3;

koszt odprowadzania ścieków z lokali mieszkalnych ustala się jako iloczyn ilości ścieków odprowadzonych z poszczególnych lokali zgodnie z pkt 6 i ceny za 1 m3 odprowadzanych ścieków;

w budynkach nie wyposażonych w wodomierze główne i wodomierze in­dywidualne rozliczanie kosztów zużycia wody i odprowadzania ścieków przypadających na poszczególne lokale mieszkalne należy wykonywać w oparciu o przeciętne normy zużycia wody dla poszczególnych grup odbior­ców określone zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody (Dz. U. Nr 8, poz. 70) oraz ceny jednostkowe wody i odprowadzania ścieków, proporcjonalnie do średniorocznej ilości osób zamieszkałych w lokalu;

 

 

dla budynków, w których wszystkie lokale wyposażone są w wodomierze indywidualne, koszt wody i odprowadzonych ścieków wynikający z różnicy pomiędzy wskazaniami wodomierza głównego, a sumą zużycia ilości wody w poszczególnych lokalach mieszkalnych traktuje się jako koszt utrzymania części wspólnej nieruchomości;

koszty, o których mowa w pkt 9 należy rozliczyć pomiędzy wszystkich użytkowników nieruchomości proporcjonalnie do powierzchni użytkowej zajmowanych lokali mieszkalnych i użytkowych.

 

UZASADNIENIE

 

Projektowane rozporządzenie stanowi wykonanie delegacji wynikającej z art. 36 ust. 5 w związku z art. 84a ust. 4 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2002 r. Nr 42, poz.368 z późn. zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 116, poz. 1203 i Nr 151, poz. 1596), zobowiązującej ministra właściwego do spraw wewnętrznych do określenia sposobu naliczania i rozliczania opłat za używanie lokali mieszkalnych i opłat pośrednich, z uwzględnieniem w szczególności sposobu obliczania zaliczek na opłaty pośrednie.

Dotychczas obowiązujące przepisy, stanowiły, że osoby, które zajmują kwatery lub lokale mieszkalne w zasobie WAM lub ZZM MSWiA uiszczają czynsz i opłaty za świadczenia uzyskiwane od wynajmującego w wysokościach, terminach i na zasadach obowiązujących dla lokali mieszkalnych stanowiących własność Skarbu Państwa. Wysokość czynszu nie mogła wynosić więcej niż 3% wartości odtworzeniowej lokalu ustalanej dla poszczególnych powiatów przez wojewodów.

W myśl znowelizowanej ustawy z dnia 22.06.1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP osoby zamieszkujące w zasobach Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, czy też Zarządu zasobów Mieszkaniowych MSWiA będą uiszczały opłaty za używanie lokalu mieszkalnego w wysokości nie większej niż 3% wartości odtworzeniowej 1 m˛ powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego, będącą średnią arytmetyczną, wyliczoną na podstawie kosztu odtworzenia ustalonego przez wojewodów na podstawie odrębnych przepisów dla poszczególnych powiatów, za pierwsze półrocze, na rok następny. Odrębnie uregulowana jest kwestia opłat za używanie lokali mieszkalnych w budynkach wspólnot mieszkaniowych i spółdzielni. Osoby zamieszkujące w tym zasobie do czasu wykupienia zajmowanego lokalu mieszkalnego będą zobowiązane do uiszczania ww. opłat w wysokości 3% wartości odtworzeniowej, jednak nie mniej niż stanowi uchwała wspólnoty lub odpowiedniego organu spółdzielni.

Projektowane rozporządzenie określa sposób naliczania i rozliczania opłat za używanie lokali mieszkalnych i opłat pośrednich.

Opłaty za używanie lokalu ustalane będą przez Dyrektora ZZM MSWiA, oddzielnie na każdy budynek i rozliczane w sześciomiesięcznym okresie rozliczeniowym. Opłaty te będą mogły być na poddawane odpowiedniej korekcie, dokonywanej nie częściej, niż co 6 miesięcy. Przy ustalaniu opłat proponuje się uwzględniać koszty wskazane w art.1a pkt 12 ustawy poniesione na utrzymanie nieruchomości w poprzednim roku kalendarzowym, z uwzględnieniem prognozowanego średniorocznego wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych, określonego w ustawie budżetowej na dany rok kalendarzowy.

Zaliczkowe stawki opłat pośrednich, podobnie jak opłaty za używanie lokali mieszkalnych ustalane będą przez Dyrektora ZZM MSWiA, oddzielnie dla każdego budynku, na podstawie rzeczywistych kosztów dostawy do budynku energii cieplnej, elektrycznej, gazu, wody oraz odbioru nieczystości stałych i płynnych, poniesionych w poprzednim roku kalendarzowym, z uwzględnieniem prognozowanego średniorocznego wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych, przyjętego w ustawie budżetowej na dany rok kalendarzowy.

Ustalone zaliczkowe stawki opłat pośrednich, podlegać będą bieżącej analizie i w razie potrzeby odpowiedniej korekcie. W przypadku zamian warunków dostaw mediów, mających istotny wpływ na ponoszone z tego tytułu koszty, korekty zaliczkowych stawek opłat pośrednich dokonywane będą począwszy od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego, następującego po dniu wprowadzenia tych zmian przez dostawcę. Ostateczne rozliczenia opłat pośrednich, dokonywane będą się w okresach rocznych.

 

Ocena skutków regulacji.

 

Podmioty, na które oddziaływuje projektowana regulacja.

 

Projektowane rozporządzenie zakresem regulacji obejmuje Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, który zgodnie z art.84a ust.1 znowelizowanej ustawy z dnia 22.06.1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz.U. z 2002 r. Nr 42, poz.368 z późn. zm.) wykonuje zadania Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w stosunku do osób, o których mowa w ww. art.84a ust.1 ustawy, pełniących uprzednio zawodową służbę wojskową w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, albo zajmujących lokale mieszkalne w zasobie ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Ponadto obejmuje ono również osoby fizyczne zamieszkałe w lokalach mieszkalnych z zasobach Zarządu Zasobów Mieszkaniowych MSWiA.

 

Wpływ regulacji na podmioty wskazane w pkt 1 oceny skutków regulacji.

 

Projektowane w rozporządzeniu zmiany są pochodną rozwiązań przyjętych w znowelizowanej ustawie z dnia 22.06.1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz.U. z 2002 r. Nr 42, poz.368 z późn. zm.) Poprzez ustalenie jednolitego sposobu naliczania i rozliczania stawek opłat za używanie lokali mieszkalnych i opłat pośrednich oraz powiązanie ich z kosztami poniesionymi na utrzymanie nieruchomości i prognozowanym wskaźnikiem wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych – ZZM MSWiA będzie mógł racjonalniej prowadzić gospodarkę mieszkaniową, co pozytywnie wpłynie na stan techniczny nieruchomości mieszkaniowych użytkowanych oraz obniży koszty ponoszone w tym zakresie z budżetu ZZM MSWiA.

W przypadku osób zamieszkałych w zasobach ZZM MSWiA zmiany w sposobie naliczania i rozliczani opłat za używanie lokali mieszkalnych i opłat pośrednich będą miały zróżnicowany wpływ w stosunku do istniejących rozwiązań w tym zakresie. Dotychczasowe regulacje prowadziły, bowiem do dużego zróżnicowania stawek opłat czynszowych w poszczególnych miejscowościach, które były pochodną obowiązujących uprzednio stawek czynszu regulowanego. Wprowadzenie w życie proponowanych rozwiązań wpłynie na urealnienie opłat za używanie lokali mieszkalnych i może spowodować przejściowy wzrost tych opłat dla niektórych osób zamieszkałych w zasobach ZZM MSWiA. W związku jednak z sukcesywnie prowadzoną modernizacją zasobów mieszkaniowych, mającą na celu zmniejszenie energochłonności budynków mieszkalnych i zracjonalizowanie kosztów dostawy ciepła, łączne obciążenie dla poszczególnych osób zamieszkałych w lokalach mieszkalnych stopniowo ulegać będzie obniżeniu.

 

Wpływ regulacji na sektor finansów publicznych, w tym budżet państwa i budżety sektora przedsiębiorstw oraz jednostek samorządu terytorialnego.

 

Projektowane rozporządzenie nie powoduje dodatkowych skutków finansowych dla sektora finansów publicznych, w tym budżetu państwa oraz budżetów sektora przedsiębiorstw i jednostek samorządu terytorialnego. Zawarte w nim regulacje są pochodną rozwiązań przyjętych w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 116, poz. 1203 i Nr 151, poz. 1596). Biorąc pod uwagę, iż Zarząd Zasobów Mieszkaniowych MSWiA jest państwową jednostką budżetową, wpływy finansowe z tytułu opłat za używanie lokali mieszkalnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2003 r. Nr 15, poz.148 z późn. zm.) odprowadzane będą na rachunek dochodów budżetu państwa.

 

Wpływ regulacji na rynek pracy.

 

Wejście w życie projektu omawianego rozporządzenia nie ma wpływu na rynek pracy.

 

Wpływ regulacji na konkurencyjność wewnętrzną i zewnętrzną gospodarki.

 

Nie przewiduje się wpływu projektowanych regulacji na konkurencyjność wewnętrzną i zewnętrzną gospodarki.

 

Wpływ regulacji na sytuację i rozwój regionów.

 

Projektowane rozporządzenie i zawarte w nim regulacje nie wywierają bezpośredniego wpływu na sytuację i rozwój regionalny.

 

Należy także nadmienić, że przedmiot projektowanego aktu prawnego nie jest objęty zakresem prawa Unii Europejskiej.

 



Autor:

Osoba publikująca: Sebastian Górkiewicz


Statystyka strony: 5298 wizyt
WAI
POCKET PC